[Zapowiedź patronatu medialnego] Niewolnice i przyjaciele pani Tekli - Oleh Poliakov

Kochani!

Wydawnictwo Anagram promuje sugestywną i niecodzienną prozę, która zostaje w pamięci na bardzo długo. Książkę Oleha Poliakova obejmuję patronatem medialnym i jako patron mam przyjemny przywilej zapoznania się z książką tuż przed premierą. 

Już teraz gwarantuję Wam niezapomniane wrażenia!

Słowo od wydawcy:

Oleh Poliakov urodził się w 1971 r. w mieście Pawłohrad na Ukrainie. Ukończył dziennikarstwo na Kijowskim Uniwersytecie Narodowym im. Tarasa Szewczenki.

Pracował jako dziennikarz w telewizji lwowskiej, w Ukraińskim Stowarzyszeniu Wydawców Prasy Czasowej. Brał udział w wielu projektach muzycznych, filmowych i telewizyjnych. Jest członkiem komisji nagrody poetyckiej "Złoty Klarnet". Mieszka z rodziną w Kijowie i to miasto jest wyraźnie obecne we wszystkich jego powieściach.

Powieść "Niewolnice i przyjaciele pani Tekli" krytycy nazwali jednym z najlepszych debiutów ostatnich lat w literaturze ukraińskiej.

Druga powieść, zatytułowana "Dzieje mglistej Troi" znalazła się w 2017 r. na tzw. krótkiej liście Nagrody Fundacji Piotra i Lesi Kowalev w USA.

Kolejna powieść Oleha Poliakova ukaże się w 2019 r.

Oleh Poliakov jest nazywany twórcą nowej prozy chimerycznej w literaturze ukraińskiej. Jego powieści nie łamią praw fizyki, nie przekraczają granic zdrowego rozsądku, a jednocześnie niektóre fragmenty są tak dziwne i nierealistyczne, że nie każda fantastyka odważyłaby się na taki zabieg literacki. Powieści Oleha są lekkie do czytania, a jednocześnie spełniają wymagania intelektualistów.

Słowo od tłumacza

Powieść Oleha Poliakova Niewolnice i przyjaciele pani Tekli intryguje już samym tytułem. Co za niewolnictwo? Dlaczego tylko niewolnice, a nie niewolnicy? A skoro niewolnice, to dlaczego przyjaciele, a nie przyjaciółki? Kim jest tajemnicza pani Tekla, że jej imię znalazło się w tytule książki? 

Ta intryga w tajemniczy sposób nie znika do samego końca. Tylko się nasila. W pierwszym rozdziale pojawia się główny bohater i my już wiemy, że nie jest to pani Tekla (a właściwie po prostu Tekla).

P.S. Polska wersja powieści posiada własne sekrety. Niczym kładąc wisienkę na torcie, wraz z autorem wprowadziliśmy w tekście parę zmian, aby dodać mu większej lekkości i większego błysku. Niski ukłon należy oddać w kierunku gigantycznej i wyśmienitej pracy młodej, ale wyjątkowo zdolnej pani redaktor Katarzynie Kusoj, która ubrała książkę w przepiękny język polski. I nie sposób nie wypowiedzieć słów największego uznania o pani redaktor naczelnej Magdalenie Koperskiej, która włożyła w ten projekt całą duszę i dzięki której to wszystko mogło zaistnieć.

Witalij Miśków, Trondheim 2019