Podaruj mi jutro - Ilona Gołębiewska. Część I serii "Dwór na Lipowym Wzgórzu

Wydawnictwo MUZA SA

Ilość stron: 471

Nowość wydawnicza

"Rzecz jednak zadziwiająca, jak ludzkie życie może się zmienić dosłownie w jednej chwili. To jego największa tajemnica. Czas biegnie, ludzie przemijają, świat się zmienia, a wciąż nie ma odpowiedzi na najbardziej nurtujące pytania."

Żałuję, że nie miałam żadnej okazji czy możliwości poznania twórczości autorki wcześniej. Jednak, jak się okazuje, nic straconego. "Podaruj mi jutro" to ciepła saga pełna rodzinnych tajemnic, ukrytych w sercu uczuciach, zadrach z przeszłości, czy po prostu opowieść o sile kobiet, które w dążeniu do prawdy, czy poprawy relacji między sobą są gotowe na wiele poświęceń. A wszystko toczy się w malowniczych plenerach Podlasia i tak samo magicznych, jak i pełnych sekretnych miejsc związanych z tragicznymi wydarzeniami z przeszłości. Aniela Horczyńska jako właścicielka rodzinnego dworu pragnie ożywić jego mury. Czy to się uda?

Uwielbiam sagi. Zawsze odnajduję w nich cząstkę swojego świata i któryś z bohaterów szczególnie przypada mi do gustu. Nie inaczej było i tym razem. Autorka stworzyła wyjątkową, pełną emocji i tajemniczości opowieść, gdzie każda z wykreowanych przez nią postaci wyróżnia się charyzmatycznym charakterem. Każdy bowiem z Lipowczan stara się zbudować swój świat i rzeczywistość według własnych zasad i reguł. Konflikt sąsiedzki wcale nie jest niczym nowym i niestety wciąż aktualnym, jednak tym razem chodzi o zadry, które z biegiem czasu zmieniły się w poważne zarzuty dzielące dwie rodziny. Do tego ukrywana całe życie niespełniona miłość i odkrycia ściągające zainteresowanie już nawet mediów. Jednym słowem - intrygująco.

"Ludzie powiadają, że po każdej nocy nastaje dzień, po każdej burzy wychodzi słońce, a po jakimś czasie każdy problem staje się jedynie wspomnieniem."

Cieszę się, że opowieść doczeka się kontynuacji. Jestem jej bardzo ciekawa. Dobrze jest znać już tych bohaterów, chociaż tak wstępnie. Niesamowicie przypadła mi do gustu ze względu również na wyjątkowy język literacki, któremu nie brakuje intensywności w przekazie. Akcja mimo swej niespieszności odkrywa przed nami smaki i zapachy Podlasia oraz jego wyjątkowych mieszkańców. Autorka sugestywnie prowadzi nas po urokach Lipowego Wzgórza dbając, byśmy obok delektowania się tym, co powabne dostrzegali dawne wydarzenia zaklęte w śladach niedopowiedzianej, trudnej historii, z którą kiedyś mimo wszystko przyjdzie nam się zmierzyć. Ale też pokazuje, że nadzieja odnajdzie ścieżkę przeznaczenia i wspólnym krokiem dojdą do prawdy i szczęścia. Bardzo, ale to bardzo polecam!

Za książkę dziękuję: